บทที่ 1 ตอนที่ 1 งานหมั้น.. พันเหตุการณ์
ตอนที่ 1 งานหมั้น.. พันเหตุการณ์
โรงแรมหรูชื่อดัง / งานหมั้น
งานหมั้นระหว่างลูกสาวโรงแรมหรูระดับไฮเอนท์ของภาคเหนือ และทายาทของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังสามแห่งในเมืองหลวง เป็นที่สนใจของสื่อมวลชนเป็นอย่างมาก วันนี้ทุกสื่อต่างให้ความสนใจงานหมั้นสุดหรู ที่ถูกจัดขึ้นที่โรงแรมดังใจกลางเมืองนี้อย่างใกล้ชิด แต่ทว่า…
“ติดต่อลูกชายคุณได้หรือยัง นี่มันกี่โมงแล้ว”
“ฉันพยายามโทรอยู่ค่ะ เขาไม่รับสายเลย อุตส่าห์กำชับเอาไว้แล้วนะ รู้แบบนี้ให้มานอนที่บ้านซะก็ดี จะได้ออกมาพร้อมกัน”
“ไปไหนของมัน จนป่านนี้แล้วยังไม่โผล่มาอีก แขกเริ่มทยอยมากันหมดแล้ว”
ใกล้จะถึงเวลาหมั้นแล้ว แต่เจ้าบ่าวของงานยังไม่ปรากฏตัว ทำเอาญาติผู้ใหญ่เริ่มตื่นตระหนก จิตราเองก็พยายามโทรติดต่อทุกทาง ส่วนว่าที่เจ้าสาว ที่กำลังเตรียมตัวอยู่ในห้อง กลับนิ่งกว่าทุกคนในงาน
“เฟรย์! พวกเรามาแล้ว ยินดีด้วยนะที่แกจะสละโสดแล้ว”
“อุ้ม แพร พวกแกมาแล้วเหรอ”
“ศินีนารถ” เจ้าสาวในชุดไทยบรมพิมานสีขาวสลับทอง ใบหน้ารูปวงรีดวงตากลมโต ที่ถูกแต่งแต้มสีสันให้เข้ากับชุดเจ้าสาว เธอได้ชื่อว่าเป็นดาวคณะบริหารธุรกิจตอนปีหนึ่ง ตอนนี้แม้ว่าจะลงจากตำแหน่งแล้ว แต่คณะบริหารยังคงเห็นพ้องกันว่า เฟรย์ เป็นดาวคณะที่สวยที่สุด และทำคะแนนสูงสุด ตั้งแต่มีการประกวดดาวคณะมา
“แม่เจ้าแกสวยมากเลย ชักจะอยากแต่งงานบ้างแล้วสิ”
“ไอ้แพร! แกหาเจ้าบ่าวก่อนดีมั้ย แหม ๆ ใครจะโชคดีอย่างไอ้เฟรย์ล่ะว่ามั้ย ว่าแต่เจ้าบ่าวของแก ทำไมยังไม่เห็นเลยล่ะเฟรย์”
“ไม่รู้สิ ก่อนหน้าที่จะถึงงานหมั้น ฉันเองก็ยังไม่เคยเจอเขาเลย"
""อะไรนะ!""
แพร และ อุ้ม เพื่อนสนิทสองคนของเฟรย์ หันมามองด้วยความตกใจ
“อะไรกันเฟรย์ ถ้าเป็นก่อนหน้านั้นฉันก็ไม่แปลกใจหรอกนะ แต่ว่านี่มันจะหมั้นกันแล้วนะ แม้แต่หน้าเจ้าบ่าว แกก็ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยเหรอ ให้ตายเถอะนี่มันยิ่งกว่าการคลุมถุงชนแบบโบราณซะอีก ถ้าเจ้าบ่าวของแก่อ้วน หัวล้านลงพุง อายุมากกว่าแกเกือบเรียกพ่อได้ จะทำยังไงล่ะ”
“แต่ได้ยินว่าเขาเป็นคุณหมอที่ทั้งหล่อ ทั้งเก่งเลยไม่ใช่เหรอ ก็คงไม่แย่อย่างที่แกคิดหรอกมั้งอุ้ม
“หมอภูวินทร์ไม่ได้เป็นอย่างที่แกกลัวหรอกน่า แต่จะทำยังไงได้ล่ะ เห็นบอกว่าเขางานยุ่งมาก ต้องทำงานไม่ได้พัก ช่วงนี้ก็เข้าห้องผ่าตัดตลอด ก็เลย…”
“แต่วันนี้เป็นวันหมั้นเชียวนะ ไม่ใช่แอบหนีไปซะล่ะ”
“ไอ้อุ้ม! พูดบ้าอะไรน่ะ”
แม้ว่าจะเหมือนพูดเล่น แต่ว่าในใจของเฟรย์ กลับยิ้มไม่ออก เธอรู้ดีว่าภูวินทร์ ไม่ได้อยากจะหมั้นกับเธอ เพราะก่อนหน้านี้ คนที่จะต้องอยู่ตรงนี้คือพี่สาวของเธอ แต่เฟิร์นกลับเลือกชีวิตอิสระ กับสามีชาวต่างชาติ และบินไปทำธุรกิจส่วนตัวที่ประเทศญี่ปุ่น แทนการแต่งงานกับคุณหมอ โดยเธอให้เหตุผลว่า
“พี่ไม่อยากอยู่กับคนเย็นชา และจริงจังอย่างเขา เป็นหมอน่ะทั้งไม่มีเวลาส่วนตัว รับผิดชอบเยอะ ถึงจะเป็นลูกเจ้าของโรงพยาบาล แต่ก็คงหาความสุขยาก เขาไม่ใช่คนอ่อนโยน แล้วยังมีผู้หญิงมาติดพันเยอะ ไม่จริงจังกับใคร พี่ไม่อยากใช้ชีวิตกับคนแบบนั้น”
“ไม่เป็นแบบนั้นหรอกน่า อย่างน้อยฉันก็เคยเห็นหน้าเขามาก่อน และพ่อแม่เขากับฉันก็ทำธุรกิจด้วยกัน เขาไม่ทำแบบนั้นหรอก”
“จริงเหรอ แต่ว่าตอนนี้ ข้างนอกนั่นเหมือนจะเริ่มอยู่ไม่สุขแล้ว เพราะได้ข่าวว่า ยังติดต่อเจ้าบ่าวไม่ได้เลย”
“อะไรนะอุ้ม จริงเหรอ! แต่นี่มันจะได้เวลาแล้วนะ”
เพื่อนสนิทสองคน เดินมานั่งข้าง ๆ ว่าที่เจ้าสาวเพื่อให้กำลังใจ เฟรย์หลุบตาลง และนั่งบีบมือตัวเอง ในหัวใจเต้นแรงราวกับลุ้นทุกวินาทีว่า คุณหมอภูวินทร์ จะมางานหมั้นในวันนี้หรือเปล่า
ห้องสวีทชั้นบนสุดของโรงแรมหรู
“อือ…คุณหมอคะ วันนี้ถ้าคุณเสร็จธุระแล้ว กลับมาหาแก้มไม่ได้เหรอคะ แก้มไม่อยากให้เรื่องของเรา มันจบลงแค่นี้”
ภูวินทร์ที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว หันมามองผู้หญิงที่ยังนอนคลุกกับผ้าห่มในร่างเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง เธอทำเป็นเปิดผ้าห่มเพื่อยั่วเขา หวังให้เขาหันมาจัดการเธอ แทนที่จะไปร่วมงานหมั้น แต่สายตาเย็นชาของภูวินทร์ กลับไม่สนใจและสวมสูทเจ้าบ่าวสีขาว เข้ากับกางเกงเข้าชุดกัน เมื่อเห็นแบบนั้น “แก้มใส” เด็กเลี้ยงของเขา จึงรีบวิ่งเข้ามากอดเอวเขาทันที
“คุณหมอภูมิคะ! คุณจะทิ้งแก้มไปจริง ๆ เหรอคะ แก้มอยู่กับคุณมาสองปีเลยนะคะ คุณบอกเองว่า แก้มเป็นคนที่เข้าใจคุณมากที่สุด”
พรึบ!
“อ๊ะ! คุณหมอ”
มือหนาสะบัดตัวเธอออก และพูดโดยไม่หันมามองเธอ
“พอได้แล้วแก้มใส เงินและเอกสารที่จะไปเรียนต่อต่างประเทศ ฉันจัดการให้เธอหมดแล้ว นับจากนี้ไป เราสองคนไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก อย่าลืมที่ตกลงกันไว้ เธอออกไปได้แล้ว”
